Enginn dansar ódrukkinn, nema andlega vanheill sé

Þetta er ein uppáhalds tilvitnunin mín. Hér er vitnað í Cicero þar sem hann ver Murena nokkurn, en sá vildi verða ráðgjafi í Rómarveldi. Hann var hins vegar ásakaður um ýmis konar spillingu, til dæmis að múta fólki til að kjósa sig, og svo það sem hér er rætt, nefnilega að vera dansari!

Cicero segir í ræðu sinni:

"Saltatorem appellat L. Murenam Cato. Maledictum est, si vere obicitur, vehementis accusatoris, sin falso, maledici conviciatoris. Qua re cum ista sis auctoritate, non debes, M. Cato, adripere maledictum ex trivio aut ex scurrarum aliquo convicio neque temere consulem populi Romani saltatorem vocare, sed circumspicere quibus praeterea vitiis adfectum esse necesse sit eum cui vere istud obici possit. Nemo enim fere saltat sobrius, nisi forte insanit, neque in solitudine neque in convivio moderato atque honesto. Tempestivi convivi, amoeni loci, multarum deliciarum comes est extrema saltatio."

sem útleggst svo á engilsaxnesku (ég nennti sko ekki að þýða þetta sjálfur):

"Cato calls Lucius Murena a dancer. If this be imputed to him truly, it is the reproach of a violent accuser; but if falsely, it is the abuse of a scurrilous railer. Wherefore, as you are a person of such influence, you ought not, O Marcus Cato, to pick up abusive expressions out of the streets, or out of some quarrel of buffoons; you ought not rashly to call a consul of the Roman people a dancer; but to consider with what other vices besides that man must be tainted to whom that can with truth be imputed. For no man, one may almost say, ever dances when sober, unless perhaps he be a madman, nor in solitude, nor in a moderate and sober party; dancing is the last companion of prolonged feasting, of luxurious situation, and of many refinements."

Þar hafið þið það: Farið varlega í það að kalla fólk dansara...!