Sveinbjörn Bárðarson, afi minn, fæddist í Mývatnssveit 1928, ólst upp í Höfða og á Arnarvatni, gekk í MA, lærði til flugumferðarstjóra í Reykjavík, á Vellinum og í New York, flutti aftur í sveitina þegar starfsferlinum lauk og gat þar loxins hlustað almennilega á tónlistina sína: með vindil og viskí og hátt stilltar græjur. Eftir það blokk á Akureyri, sjónlítill og ófær um að hlusta á tónlist vegna þess að tóneyrað varð eftir á Fjórðungssjúkrahúsinu.
Ekki lengur.
Sveinbjörn Bárðarson, afi minn, lést í gær. Hann situr nú á betri stað og heyrir aftur öll smáatriðin í uppáhalds sinfóníum sínum. Vona bara að það sé ekki búið að banna reykingar þar...
Engin ummæli:
Skrifa ummæli