Kláraði í síðustu viku að horfa á Hringadróttinssögu - lengri útgáfuna - í annað skipti síðan ég keypti kassann. Datt alveg jafn djúpt í söguna í þetta sinn, þó myndunum væri dreift á nokkur kvöld og tveggja mánaða hlé í miðjunni, en ekki horft frá upphafi til enda á rúmlega hálfum sólarhring eins og í fyrra skiptið.
Þegar síðasta myndin var búin horfði ég aftur á endann og hlustaði á athugasemdir leikara og svo leikstjóra og handritshöfunda. Rifjaðist þá upp fyrir mér samtal sem fór fram á óopinberri skólakrá Guildhall fyrir þó nokkuð mörgum árum. Tveir vinir mínir - tónlistarmaður og leikari - voru að tala saman mánuði eða svo fyrir útskrift. Tónlistarmaðurinn spurði leikarann hvort hann væri kominn með verkefni þegar skólanum lyki. Leikarinn sagði svo ekki vera, að minnsta kosti ekkert í samanburði við bekkjarfélaga sinn. Honum hefði boðist að flytja til
Nýja Sjálands í nokkur ár að leika álf. Tónlistarmaðurinn svaraði þá: "Helvítið hann Bloom, alltaf skal hann fá svona verkefni upp í hendurnar..."
3 ummæli:
hvað með lord of the rings á klingon?
Hahaha! Magnað. Ég vil aftur heyra Coldplay slúðrið við tækifæri, man ekki hvaða lag það var. Kem annars suður síðustu helgina í sept. og vil endilega reyna að smella á þig einum áður en ég flyt til Madridar.
Steinhættur að skilja þessa samansúrruðu latínufrasa, nema hvað einu sinni var á Ítalíu framleiddur smábíll sem hét Fiat Lux.
Hins vegar hef ég furðað mig á því undanfarið hvers vegna engir tónlistarmenn af Norðurlandi ná eyrum þjóðarinnar þessi misserin nema þeir séu með tóm fíflalæti - Hundur í óskilum, Hvanndalsbræður, Ljótu hálfvitarnir...
Skrifa ummæli